Creatieve stad, Dordt.
Creativiteit leeft in individuele vrijheid van denken en handelen, ook in het publieke domein.
Het speelveld, de straten met blinde gevels, leegstaande winkelpanden en kantoren ontstaan door prijsopdrijving, naarmate de straten van de binnenstad werden opgewaardeerd tot creatief centrum, dus armoedzaaiers naar de buitenwijken van de stad. Om het straatbeeld schoon te harken zijn honderden stadswachten met politietaken ingezet, die na 18 uur weer verdwijnen in de Kazerne aan de Spuiboulevard. De stalen rolluiken ratelen de etalages dicht.
Geen gefiets meer op de langste culturele koopstraat van Nederland.
Geen gekots van junks, universeel.
Geen, wild gezeik.
De bewoners gevlucht via de digitale snelweg, waar men een eigen vrije droomstad bouwt. Maar daar waakt de ANVD, CIA over de grenzen.
Alles is hermetisch gesloten.
Talent opsporingsdienst .
Talent is gevaarlijk en onvoorspelbaar. Plotseling is er een creatieve daad. Een explosie, de geestelijke vonken springen wild om zich heen en veranderen de omgeving, nooit meer zal de maatschappelijke morele wereld de zelfde zijn. Uit angst, zal de maatschappij een talent vroegtijdig in kaart willen brengen om die emotionele, verandering tegen te gaan. En stelt een organisatie bureau aan. Talent management, die het talent vroegtijdig moet signaleren en om te buigen, tot een krachteloos vod. Inschakelen om de stad te versieren, voor het z.g.n. algemeen verpozen en nut. Het moet vooral leuk blijven. Zoals de oorlog reclame, Kom bij het leger voor Afghanistan, bouwen aan een veilige wereld, Wat!!
En als de wereld veilig is, komen de toeristen. Een tsunami van digitale camera’s, hoedjes en bloemjurken golven door de straten. Dordt op de wereld toeristenkaart met duizenden, kijken ze je aan, zo van die hoort niet bij ons. Die hoort hier!! De camera’s gaan in de aanslag en er wordt geschoten. Dordt bezet. De oproep, om de schuilkelders in te gaan is te laat gekomen. Vermorzeld blijf ik liggen, tussen de plastic bekers, zakken patat, half aangeknaagde hamburger Kings en ander vreetsel, in een toeristenspoor van vernielingen. De creatief culturele stad. Een consumenten orgie die niet meer weg te denken is in het land van molens klompen en tulpen.
De elektronische kassa bliept.
W.F. “De Internettist”
2007 mei/juni, nr.2.
