Atelier notities 7

5 mei
 
Nu we dan begonnen zijn aan de monografie, zit ik dagen, jaren, terug te trippen, denkend aan mijn vroege jeugd, 1941 / 1945 / 1950 / enz. Duitse soldaten (1944) gestationeerd bij de boer, buurman, waar we pepermunt kregen van de soldaten. Ik moet er uit gezien hebben, gezien de foto’s, als een Duits knaapje met hoog blond haar en grijs–groen blauwe ogen, te jong voor de Hitler jugend. Op zondag werd er met twee Duits ingekwartierde officieren gezamenlijk gegeten, na het eten werd er een sigaar gerookt, in de voorkamer met de schuifdeuren dicht.



Het voelde dat, het niet klopte, ik moet 3 jaar geweest zijn.
Maar wat, de oorlog? Macht opleggen, terreur, vrijheid inperken, vervolgen, deportatie van joden, verzet (terroristen zeiden de Duitsers) werden gefusilleerd, miljoenen doden, die niet dood wilden. Fabrieksmatig, uitgeroeide zieken, zigeuners, homo’s, communisten, joden enz.
Alles, wie niet aan de Duitse maatstaf voldeed, afgemaakt.
Onder de propaganda slogan ‘Wij zijn de bevrijders, blijf rustig, en werk mee’.
De werkende bevolking werkte mee, ambtenaren.
De fabrieksarbeiders, gingen in Nazi Duitsland werken met de zegen van de Katholieke kerk.
Kunstenaars gedwongen, om lid te worden van de Cultuur kamer.
Schrijvers, acteurs, beeldende kunstenaars.
Diegenen die weigerden, werden het werken onmogelijk gemaakt, gingen de illegaliteit in of vluchtten, naar de V.S.
Een groot aantal ging het verzet in, vervalsten paspoorten, voedselbonnen en hielpen joden met onderduiken.
’s Nachts gromde en zoemde de lucht, felle lichtlijnen spleten de duisternis.
De geallieerde bommenwerpers gingen richting Duitsland. Op weg naar het Roergebied, Berlijn, Dresden, Keulen, Munchen, alle grote steden en de oorlogsindustrie werden met de grond, zero gemaakt (Had bijna Bagdad in het rijtje gezet).
 Wij woonden op 100 meter van de spoorlijn naar Geldermalsen. Regelmatig werd deze bestookt, op die momenten dook de hele familie angstig de kelder in, met kaarslicht, ik vond het gezellig, het leek wel Kerstfeest.
 
In deze momenten, moeten het begin zijn geweest dat er in mijn onderbewustzijn een contra emotie ontwikkelde ten opzichte van de realiteit, die een realiteit was van vernietiging, moord en onderdrukking.
- Nooit meer -
 
Op de soldaten koppels “God zij met ons”. Op muntrand van de gulden hetzelfde.
 
Nu, 2008, presenteert, de oorlog zich als zijnde humaan.
Hoe groter het wapen kaliber, des te humaner de oorlog, en komen de legers democratie en vrijheid brengen anno 2008.
 
De realiteit achter de oorlog, de olie, machtsuitbreiding van de Westerse ideologie.
Shell, maakt meer winst dan ooit in zijn geschiedenis, prijzen worden opgejaagd.
Met de biobrandstof, als concurrent van de wereld voedselvoorziening.
De prijzen van voedsel is voor de arme landen niet meer te betalen.
De wereld een groot concentratiekamp. Einde oefening.
De metafysische bedrog machine draait, laat de mensen geloven, tegen het kwaad te vechten.
Marine reclame: verruimd je wereld.
Een varende sportschool met computergames.
Tot de tanden bewapend. Op zoek naar de vijand, drugskoeriers, bij gebrek aan een echte vijand op zee.
De regering en de legertop trekken hun humane medelevend masker uit de kast als er een sukkel soldaat vermoord is door eigen vuur, of bermbom.
En de dominee / pastoor dekken de lading, hij of zij is niet voor niets gestorven.
 
Op het plein van de bevrijding in Amsterdam legt de Koningin een krans voor alle gevallenen.
Hiep – Hoera, de toeschouwers halen opgelucht adem en duiken de kroeg in.
 
W.F. de Internettist
April / mei / 08