Atelier notities 4
11 november 2007
Vanmorgen brak de zon door. Er viel een lichtbundel op de tekentafel. Zette het donkerrood, dat ik net opgezet had in lichte laaien.
Even het razend gebonk in het hoofd kwijt. Het onrustig heen en weer slingeren van hoe moet het verder?
In een grijze nevel van het onbewuste – gedachteloos, geen besef van de twijfel over de dood.
Denk aan de meedogenloze zon – de explosies, luchtdeeltjes die er twintig minuten over doen om de aarde te bereiken.
Om dan te weerkaatsen op het rood, zomaar.
De zon is zich nergens van bewust, explodeert. Is de explosie zelf.
De meeste lichtdeeltjes verdwijnen in het heelal, 0,001% wordt naar de aarde geblazen.
Opgewarmd, er is leven ontstaan, althans wat wij leven noemen, opgewekt, verdoofd het ravijn in.
12 november
In deze consultatie sta ik in het atelier, werken te maken, handelingen uit te voeren die in heelal termen onder een microscoop niet zijn waar te nemen.
Hooguit een bewegende bacterie of virus vorm
13 november
Vanuit die positie is er geen oorlog of vrede en geen onrecht. Voor het kosmoslogisch evenwicht is de moraal ver te zoeken.
14 november
Het autonome
Het maatschappelijk engagement is naar mijn mening altijd aan de orde.
Alleen de vraag is niet, hoe maatschappelijk moet de kunst zijn.
Want op dit moment offert men de vrijheid van de kunst op in het bevestigen.
Voor mij is engagement, kritisch autonoom de maatschappelijke ontwikkeling volgen en beantwoorden, beginnend met de morele keuze die van elk kunstwerk voorafgaat.
Geen gemakkelijke opgave.
Beeldmanipulatie loert.
Het beeldend vertrekpunt is subjectief – en speelt zich dichtbij af –
Kapitaal
De werkelijkheid is een concurrentie samenleving, een economische werkelijkheid, het hoogste doel is winst en winnen.
Waarbij de beeldende kunst in een beleggingsrol wordt gemanipuleerd, om iconen te worden van status en macht.
Positie
In de psyche maak ik het werk onder de brug, geen dak, geen inkomen.
Zwervend, geen houvast aan de leugen van de politieke normen en waarden.
Kaal – koud – leeg.
Van crisis naar crisis, met de geestelijke dood op de hielen.
Veroorzaakt de vijandschap t.o.v. het kunstenaarschap door de burgerlijke orde
Die middels subsidies de creatieve uitingen collectief inpasbaar willen maken binnen
De eigen machtsstructuur en hier loopt het nu in vast, en kiest men voor een open structuur.
De gestuurde maatschappelijke relevantie en acceptatie van de gemeenschap wordt verlaten, om een nieuwe beeldvorm van de multiculturele samenleving te ontwikkelen werken beeldende kunstenaars in de oude achterstand wijken.
Wijken renoveren; betekend ongewenste elementen in kaart brengen en indien nodig afvoeren als ongewenste vreemdeling.
Beeldende kunst wordt de uiting van de politieke macht.
15 november
Telefoon uit Gambia
Paul meldt dat de groep van vijf het vliegtuig hebben gemist.
Vertrek om 14.30 uur, terwijl iedereen dacht 17.30 uur.
Enkel ticket Dakar Senegal genomen, vandaar met de bus naar Gambia.
Acht uur rijden. In Dakar heeft ieder salmonella opgelopen.
Project is toch gestart.
Om tour beurten. De een in bed, de ander er uit.
Het is warm en drukkend.
Maar goed, dat ik niet mee ben gegaan, voor mij zou het een dode trip zijn geworden.
Leef met iedereen mee, en wens hen het beste met de salmonella.
Vrijdag de 23 ste weer terug, dan ben ik zeer benieuwd naar alle ups en downs qua gezondheid en het project.
Hoe het project is verlopen, creatie uit de leegte, de psyche op tilt, het Westers denken lamgelegd – verslag volgt –
16 december
Atelier, terug naar 1960
46 jaar geleden, de grote chaos begon met het bewustzijn, dat de toen heersende realiteit, het omgekeerde was t.o.v. de emotionele het (persoonlijke) De individualiteit.
20 jaar oud en in opstand tegen de leugen en werd zo de belichaming van de tijd existentialist.
Camus, Satre, Nietsche.
Beatnik, Jack Kerouac ‘On The Road’ (James Dean van de Alblasserwaard) na. In de hof van Eden (film) Jazz, Ellington, Amstrong, Coltrane, voerde me mee langs katoenvelden van de slavernij.
Weg van de psalmen en gezangen van de slavendrijvers; - Provo – Cobra.
Kleur gebruikte ik niet meer, zwarte fietslak. Mengde oude katoenlappen met gips en smeet, gooide, knalde deze tegen de houten frames, onmacht, geweld en frustratie in grillige vormen, vaalwit, doodskleden, fossielen, opgravingen van de vermoorde joden, zigeuners, 40/45..
De miljoenen kreten van immens verdriet en onmacht.
Tegen de voortdenderende politiek van de oorlog.. Die op dat moment bezig is aan wederopbouw, en voor de rest over het doet of haar neus bloedt. Snel willen vergeten er moest weer orde en tucht heersen. Als vanouds ‘werken maakt vrij’ Nazi ideologie.
Ik werd de wachter aan de poort van de Hel, die iedereen wilde waarschuwen er nooit naar binnen te gaan.
De koude oorlog werd kouder.
De vloektocht begint bij bol diep zwart
Op de intuïtie door de wormgaten van de geest, ontsnappen.
De 20ste eeuw, 100 jarige oorlog, om alles en niets.
De 21ste eeuw wordt niet anders. Iedereen verdacht.
De Middeleeuwen zijn terug, de duivel op elke hoek van de straat, in ieder portiek.
Er zaten weer vele jaren in het jaar2007. Met momenten sneller dan het licht.
11 januari
Inzicht krijgen in de impuls zonder deze te ontkrachten.
‘Zonder titel’ naam volgende tentoonstelling?
Dat wat geen naam aanduiding heeft verdwijnt, onzichtbaar in de tijd.
Serie; ontknopingen (3 luik)
Een kleine wereld in de ruimte.
Als de musea’s gaan luisteren naar de christelijke of moslims criteria en werk verbieden, maak dan van de musea maar een kerk of moskee – bah –
En de discriminatie om de homomoslim kwam niet echt uit de verf, slecht –
Ideologieën, moeten uit het kunstdomein blijven.
Oproep aan alle kunstenaars.
Zeg wat je denkt en wil. Maak werken zonder omzien.
Doe wat het artistiek geweten ingeeft.
Hou met geen christen of moslim rekening.
Twee heidense bewegingen die op den duur wel uit zullen sterven of zichzelf vernietigen.
12 januari 08
In de diepste duisternis word ik een vogel, die tegen het licht in vliegt, en verbrand neer stort – lost op in liefde.
13 januari 08
Vandaag nagedacht over de beeldende kunst.
Van waar sta ik, wie en wat heeft me beïnvloed. Het zij bewust, onbewust, qua (beeldvorming)
Die herkenbare elementen en vormen in het werk.
Vooral de psychologische energie is van belang.
Specifiek beeldende kunstenaars (nationaal en internationaal) tijdgenoot is Bacon (laat zestiger jaren)
Psyche – eenzaamheid, verlorenheid
Diermens
Energie; Cobra, Appel, Lucebert, enz.
Begin van de autonome bewustwording. Het autonome kunstwerk. Het dicht bij je zelf blijven wat er ook gebeurt.
De hedendaagse beeldende kunst beweegt zich in het spanningsveld van het humane geweten en daar waar het geweten is opgelost.
In essentie is de hedendaagse kunst bewust wording van, voorbij het ik, door het ik.
Bijv. de zestiger jaren, waar het voor velen een feest was, flowerpower, was het voor mij een treurmars op de breuklijn van de dreigende vernietiging van alle menselijke aspecten t.o.v. de individualiteit. Het humane bewustzijn.
Dreiging met atoomwapens.
W.F. De Internettist
Dec / jan 2007 / 08